Ogromna liczba obniżeń terenu wyglądających jak płytkie kratery charakteryzuje tereny położone mniej więcej na szerokości 55 stopni na półkuli północnej. Uważa się, że są to formy które powstały przez zapadnięcie się terenu po wysublimowaniu zgromadzonej pod powierzchnią warstwy wody.

Owe zapadliska posiadają charakterystyczne “wały” wokół swoich krawędzi – również świadczące o takim procesie. Sublimacja i erozja terenu utworzyły zatem coś podobnego do starożytnych greckich stadionów.

Na wizualizacji przygotowanej przez Konrada Mruka na podstawie danych wynikowych algorytmu RODM widzimy, że strona południowa zapadlisk jest bardziej łagodna niż północna. Przypuszcza się, że jest to wynik różnicy w naświetleniu terenu a tym samym różnicy w dostarczonej do powierzchni terenu energii.

Wokół zapadlisk widzimy kilkumetrowe głazy oraz pęknięcia terenu. Są to efekty zapadania się terenu i wywołanych tym procesem naprężeń terenu wokół.

Zdjęcie MRO

Uważa się, że proces powstawania tych zapadlisk wciąż ma miejsce na powierzchni Marsa wokół 55 równoleżnika.

RODM jest polskim programem stereometrycznym opartym o twierdzenie Irvinga Fishera i twierdzenie Banacha o punkcie stałym. Powstał na UKSW w Warszawie.

Dane z których korzysta algorytm przesłała sonda MRO wysłana przez NASA i wykonująca zdjęcia Marsa aparatem HiRISE.

JK za Maria Banks